12 °

max 15 ° / min 9 °

Petak

04.12.

15° / 9°

Subota

05.12.

15° / 8°

Nedjelja

06.12.

16° / 8°

Ponedjeljak

07.12.

12° / 10°

Utorak

08.12.

12° / 8°

Srijeda

09.12.

12° / 10°

Četvrtak

10.12.

12° / 8°

Podijeli vijest sa nama.

Dodaj do 3 fotografije ili videa.

Maksimalna veličina jednog fajla je 30MB

minimum 15 karaktera

This site is protected by reCAPTCHA and the Google. Privacy Policy and Terms of Service apply.
Primjeri velikosrpskih okupacionih zločina nad Crnom Gorom i Crnogorcima poslije 1918.

Istorija

Comments 2

Autor: Antena M

  • Viber

Primjeri velikosrpskih okupacionih zločina nad Crnom Gorom i Crnogorcima poslije 1918.

Za Antenu M piše: Mr. Sc. Novak Adžić, pravnik i istoričar, doktorand istorijskih nauka

Crna Gora i Crnogorci pružali su od početka 1919. godine i godinama potom energičan vojno-politički, narodni, oslobodilački otpor okupaciji i aneksiji Crne Gore i teroru nad njenim narodom i stanovništvom, počinjenim od strane Srbije, njene vojske, žandarmerije i paravojnih i drugih snaga u njenoj službi.

Masovni teror i zločini nad učesnicima Božićnog ustanka 1919. i crnogorskog ustaničkog otpora okupaciji i aneksiji Crne Gore, koji je, u različitim fazama i raznog inteziteta trajao de facto od 1919. do 1929. godine, odnio je, u vrtlogu pakla i smrti, nekoliko hiljada ljudi, uzrokovao je i stvorio progonstva, stradanja hiljade crnogorskih domova, odnosno, popaljenih preko 6.000 kuća, te konstantna hapšenja, zatvaranja i mučeništvo u domovini preko 4.000 muškaraca, žena i djece itd, kao i prisilni odlazak u egzil više od 3.000 Crnogoraca.

U Crnoj Gori do 1921. godine “Srbi su popalilli  više od 6.000 (šest hiljada) kuća i poharali veliki broj imanja. Više od 4. 000 (četiri hiljade) crnogorskih građana je bačeno u tamnicu, a štotine žena i đevojaka obešćašćeno; strijeljali su ne smao muškarce, već i žene i đecu. Riječju, zaveden je režim strahovlade koji predstavlja sramotu za Evropu i za XX vijek”.

 (Navedeno prema: “Uloga Francuske u nasilnoj aneksiji Crne Gore”, Rim, 1921, izdanje na francuskom jeziku Ministarstva spoljnih poslova Kraljevine Crne Gore,  drugo izdanje, prevedeno sa francuskog jezika na crnogorski, prijevod uradila prof. Marina Vukićević, priredio i pogovor napisao prof. dr Šerbo Rastoder, Bar, 2000, str. 77).

Predsjednik crnogorske izbjegličke Vlade i ministar spoljnih poslova Jovan Simonov Plamenac je 9. aprila 1919. godine, u ime Vlade Kraljevine Crne Gore, podnio memorandum pukovniku Edvardu Hausu, članu američke komisije i glavnom savjetniku Predsjednika SAD Vudroa Vilsona za pitanja spoljne politike. U tome dokumentu crnogorski premijer Jovan S. Plamenac iznosi crnogorske zahtjeve političkog, privrednog i finansijskog karaktera u cilju postizanja rehabilitacije, emancipacije i restauracije Crne Gore.

Plamenac u tome Memorandumu, poslatom Hausu, zahtijeva da crnogorska Vlada zadrži pravo da, kako je naveo, »zbog ubistava i razaranja koje vrše srbijanske trupe u Crnoj Gori, praktikujući pritom vandalske metode«, relevantnim i meritornim međunarodnim subjektima podnese zahtjeve za reparacije Crnoj Gori, odnosno, za naknadu štete učinjene pojedincima i zajednici, odnosno, Crnoj Gori kao cjelini. Radilo se, u stvari, o crnogorskim zahtjevima za reparacije zbog zločiničakih postupanja srpske okupatorske vojske u Crnoj Gori.

Mnogobrojni su i raznovsni, svirepi i monstruozni zločini počinjeni nad crnogorskim narodom od strane srpske vojske, žandarmerije i plaćeničkih bjelaških kontrakomitskih četa, pod kontrolom režima KSHS u Beogradu i njegovih marioneta u Crnoj Gori. O tome postoji sijaset relevantnih istorijskih izvora i istoriograske literature koja se na arhivskoj građi temelji.

O tome, ovom prilikom, navodim nekoliko primjera, koji oslikavaju svirepost velikosrpskog okupaconog režima u Crnoj Gori nad njenim narodom, odnosno, na crnogorskim borcima za pravo, čast i slobodu Crne Gore i njihovim pristalicama, jatacima, podržaocima, koji su slobodarski i dostojno odbili da prihvate okupacionu čizmu i odlučili da joj pruže otpor, zbog čega su oni i njihove porodice stradali, doživljavali torture i mučenja zbog pripadništva Crnoj Gori i njenoj suverenosti i ljubavi prema svojoj domovini.

Srpski pukovnik Stojan M. Popović, iz Varvarina (Srbija), crnorukac, komandant odreda za gonjenje crnogorskih patriota, ustanika, zelenaša i komita, sa trupama kojima je komandovao, došao je u Komane i Bandiće, tukao je i mučio, februara 1919. godine, brojne uhapšene, svezane, crnogorske rodoljube, među kojima Iliju Begovića, Spasoja Begovića, Boška Begovića, a Joko Barović i Krsto Begović umrli su od mučenja i zadobijenih teških tjelesnih povreda, dok su ostali sprovedeni u cetinjski zatvor, odakle su prebačeni u podgoričku "Jusovaču" i tamo tamnovali zbog vjernosti Crnoj Gori.

Ovom prilikom saopštavam, naučno, provjerljivo, istorijski utemeljeno, brojne primjere srpske okupacije i aneksije Crne Gore od 1918. godine.

Među žrtvama velikosrpskog terora i svirepih zločina protiv Crne Gore i njene slobode bio je i Novica Bjeletić. Naime, Novica Bjeletić (Oputna Rudina, Nikšić-ubijen od strane srpskih okupatorskih trupa 1919. godine), barjaktar crnogorske vojske, crnogorski rodoljub, zelenaš, ustanik, komita, borac za slobodnu i samostalnu Crnu Goru. Vojevao protiv srpske okupacije i nasilne aneksije Crne Gore. Učesnik Božićnjeg ustanka januara 1919. godine, nakon čijeg je sloma je otišao u komite. Ubijen od strane srpskih trupa 1919. godine. Žrtvovao je svoj život hrabro za pravo, čast i slobodu Crne Gore.

Mnogi su Crnogorci stradali za slobodnu i samostalnu državu Crnu Goru. Među njima bio je i Milo P. Borozan. Naime, Milo P. Borozan  (Bokovo, Cetinje - poginuo u sukobu sa srpskim trupama i bjelašima 6. januara 1919. godine oko Cetinja), crnogorski patriota, ustanik, zelenaš, borac za slobodnu i samostalnu Crnu Goru. Vojevao protiv srpske okupacije i nasilne aneksije Crne Gore. Učesnik je Božićnog ustanka, januara 1919. godine sa snagama iz Bokova. Poginuo u borbi za oslobođenje Cetinja 6. januara 1919. godine.

Stradanje Crnogoraca u odbrani Crne Gore i njene slobode i državnosti od agresije Srbije od kraja 1918. , pa godinama potom bilo je učestalo. Slijedi o tome primjeri žrtava i martira crnogorskih koje u daljem tekstu prezentiram.

GRUJICA ČUPIĆ, bio je crnogorski patriota, zelenaš, ustanik, komita, borac za slobodnu i samostalnu Crnu Goru. Vojevao je protiv srpske okupacije i nasilne aneksije Crne Gore. Istaknuti je crnogorski gerilski ratnik protiv srpskog terora i ugnjetavanja crnogorskog naroda. Komitovao od 1919. do 10. jula 1920. godine. Srpske okupacione vlasti su ga uhvatile i utamničile. Bio je osuđen na 20 godina zatvora zbog crnogorskog patriotizma i borbe za dostojanstvo i pravo svoje domovine. Robijao u beranskom zatvoru, cetinjskoj tamnici i Zenici.

SAVO B. DRAŠKOVIĆ, (Katunska nahija, cetinjska oblast), barjaktar crnogorske vojske, crnogorski patriota, ustanik, zelenaš, borac za slobodnu i nezavisnu Crnu Goru. Učesnik je Božićnog ustanka januara 1919. godine protiv srpske okupacije i aneksije Crne Gore. Srpske okupacione trupe su u Katunskoj nahiji polovinom 1919. godine opljačkale i zapalile njegovu kuću, a njega saslušavale, progonile i internirale.

BOŠKO P. DRAŠKOVIĆ, (Katunska nahija, cetinjska oblast), crnogorski patriota, ustanik, zelenaš, borac za slobodnu i nezavisnu Crnu Goru. Učesnik je Božićnog ustanka januara 1919. godine protiv srpske okupacije i aneksije Crne Gore. Srpske okupacione trupe su u Katunskoj nahiji, polovinom 1919. godine, opljačkale i zapalile njegovu kuću.

PERO DRAŠKOVIĆ, (Dide, Bjelice, Katunska nahija, Cetinje), crnogorski patriota, zelenaš, ustanik i komita, borac za slobodnu i nezavisnu Crnu Goru. Učestvovao je u Božićnom ustanku januara 1919. godine na prostoru Cetinja i okoline. Nakon sloma ustanka, nastavio je sa gerilskom, komitskom borbom protiv srpskog uzurpatora i okupatora. Srpske okupacione trupe bile su ga oglasile za odmetnika i hajduka. Zarobljen je od strane srpskih gonećih odreda 5. februara 1920. godine. Iste godine je ubijen od strane srpskih trupa i bjelaša.

MAKEŠA  S. DRAŠKOVIĆ, (Katunska nahija, cetinjska oblast), crnogorski patriota, ustanik, zelenaš, borac za slobodnu i nezavisnu Crnu Goru. Učesnik je Božićnog ustanka januara 1919. godine protiv srpske okupacije i aneksije Crne Gore. Srpske okupacione trupe su u Katunskoj nahiji, polovinom 1919. godine, opljačkale i zapalile njegovu kuću.

RADOŠ ĐUKIĆ I MILONJA MIŠOVIĆ. Radoš Đukić (bjelopoljski okrug-ubijen 20. juna 1922. godine), crnogorski patriota, ustanik i komita. Borac za slobodnu i samostalnu Crnu Goru. Komitovao u periodu 1919-1922. godine. Srpska okupaciona žandarmerija ubila je 20. juna 1922. godine crnogorske gerilce i patriote Milonju Mišovića i Radoša Đukića. O njihovom stradanju postoji sačuvan arhivski dokument, a to je izvještaj Načelstva andrijevačkog okruga, poslat, brzojavom, broj 3828, od 21. juna 1922. godine, a kojeg je Okružno Načelstvo Kraljevine SHS, Br. 3728, od 23. juna 1922, Cetinje, dostavilo načelniku sreza Cetinje. U tom izvještaju stoji kako je, rano izjutra 20. juna 1922. godine, žandarmerijska patrola "prethodno obaveštena da se u obližnjoj šumi nalaze dva odmetnika sukobila se sa njima i posle kratske odvažne borbe prsa u prsa oba odmetnika poginuli su, a jedan žandarm teško ranjen.

Ubijeni odmetnici jesu oglašeni i ucijenjeni sa 20 hiljada Hajdukovog okruga. Milonja Mišović i oglašeni i ucijenjeni hajduk okruga Bjelopoljskog poljskog Radoš Đukić... još istog dana zakopani su blizu pogibije kraj druma, a ranjeni žandarm odmah je potom poslat radi operacije na Cetinje". Prednje Vam se dostavlja radi znanja", navodi se u tome službenom aktu okupacione vlasti kojeg je po naredbi načelnika potpisdao sekretar B. Salić . Režim KSHS pod vlašću srpske dinastije Karađorđević je heroje Crne Gore, ustanike, komite, rodoljube u borbi za njenu slobodu Radoša Đukića i Milonju Mišovića oglasio za „odmetnike i hajduke“, prije nego što su ih njihove oružane snage likvidirale.

JOVAN ĐURIČIĆ, (Kobilji do, Cuce, Katunska nahija, cetinjska oblast), oficir, potporučnik crnogorski rodoljub, zelenaš, ustanik, komita, borac za slobodnu i nezavisnu Crnu Goru. Protivnik srpske okupacije i aneksije Crne Gore. Učesnik Božićnog ustanka januara 1919. godine. Poslije njegovog sloma, odbjegao je u šumu i komitovao tokom 1919. godine, kada je uhapšen i zatvoren u cetinjski zatvor, a potom u podgoričku "Jusovaču".

MARKO Perov ĐURIČIĆ (Cuce, Katunska nahija, cetinjska oblast) crnogorski rodoljub, zelenaš, ustanik, komita, borac za slobodnu i nezavisnu Crnu Goru. Protivnik srpske okupacije i aneksije Crne Gore. Oktobra 1919. godine srpske okupacione vlasti su ga teško ranile.

VASILIJE Purov ĐURKOVIĆ, (Kosijeri kod Cetinja-poginuo na brdu Zavala iznad Cetinja 7. januara 1919. godine), crnogorski rodoljub, zelenaš, ustanik, borac za suverenu i slobodnu Crnu Goru. Bio je 1918. godine pristalica odbrane crnogorske države, ugrožene velikosrpskom agresijom i hegemonijom. Učesnik je Božićnog ustanka januara 1919. u cetinjskom kraju. Sa ustaničkim, zelenaškim snagama iz Kosijera, Bokova i Đinovića učestvovao je u akciji pokušaja oslobađanja Cetinja, januara 1919. godine. Ubijen je u sukobu sa srpskom vojskom i bjelašima 7. januara 1919. godine na brdu Zavala kod Cetinja. Tada je ubijen i ustanik, zelenaš iz Đinovića, sela u okolini Cetinja Spasoje Nikolin Adžić.

Komentari (2)

POŠALJI KOMENTAR

ND123

Ako hoćete da budete objektivni nemojte jednostrano i tendenciozno prezentovani dio istorije nego prezentujte sve zločine koji su počinjeni od strane: zelenaša, bjelaša, partizana, četnika, komunista i zločine počinjene od vlasti Kraljevine Crne Gore, Kraljevine Jugoslavije, komunističke Jugoslavije

čitalac

Evo zanimljivih crtica iz srpske istorije https://nova.rs/showbiz/i-medu-srpskim-velikanima-je-bilo-homoseksualaca/