22 °

max 31 ° / min 21 °

Ponedjeljak

13.07.

31° / 21°

Utorak

14.07.

32° / 18°

Srijeda

15.07.

31° / 19°

Četvrtak

16.07.

31° / 20°

Petak

17.07.

31° / 21°

Subota

18.07.

29° / 21°

Nedjelja

19.07.

32° / 20°

Podijeli vijest sa nama.

Dodaj do 3 fotografije ili videa.

Maksimalna veličina jednog fajla je 30MB

minimum 15 karaktera

This site is protected by reCAPTCHA and the Google. Privacy Policy and Terms of Service apply.
Arhiepiskop Crne Gore nosi BIJELU PANKAMILAVKU – najviše dostojanstvo Istočno-pravoslavne crkve (1806)

Istorija

Tag Gallery
Comments 0

Autor: Antena M

  • Viber

Arhiepiskop Crne Gore nosi BIJELU PANKAMILAVKU – najviše dostojanstvo Istočno-pravoslavne crkve (1806)

Piše: Vladimir Jovanović

Evo još jednoga izvora francuske provenijencije iz prve ruke. To su zapisi francuskoga maršala Ogista Marmona, koji je imao priliku da razgovara sa svetim vladikom Petrom I Petrovićem-Njegošem.

Marmon (Auguste-Frédéric-Louis Viesse de Marmont, 1774–1852), jedan iz jezgra bliskih Napoleonovih vojnih saradnika, učesnik pohoda na Egipat, osvojio je Mlatu, predvodio korpus u bici kod Ulma, etc. Od 1806. zapovjednik francuskih trupa u Dubrovniku – imao i titulu Vojvode od Dubrovnika (Duc de Raguse). Žestoko se borio s Crnogorcima u Boki Kotorskoj.

Od 1809. do 1811. je generalni guverner Ilirskih provincija (Provinces illyriennes), sastavljenih od 11 administrativnih oblasti (départements); jedna od njih je Boka Kotorska, etc.

U memoarima, poglavlju śećanja na događaje iz 1805-1806. godine, Marmon piše da je „Crna Gora zemlja visokih planina, teško pristupačna”.

„Njezino stanovništvo je slovenskoga porijekla [d'origine slave], i ispovijeda grčku religiju [religion grecque]. Odavno se oslobodila dominacije Otomanske porte i Paša iz Skadra je nikada nije uspio porobiti. Otac [Mahmut-paša Bušatlija] sadašnjega Paše je ubijen dok se borio protiv nje”.

„Vladika, arhiepiskop, upravlja tom samovoljnom zemljom, ali zakonski. Politički poredak, čiji je on samo dio, kreira nacionalna skupština, koja odlučuje o svim važnim stvarima i svake godine imenuje guvernera [guvernadura]. Vladika predśedava ovom skupštinom”, piše Marmon.

Vojni napori Crnogoraca da oslobode od Francuza Boku Kotorsku, osobito od utvrđenih posada, logično, pojačali su se kad su početkom 1806. u borbe umiješali Rusi sa svojim pomorskim eskadrama i kopnenim baterijama razarajuće artiljerije.

„Vraćam se Crnogorcima”, nastavlja Marmon. „Razumjem ośećaj senzacije među njima proizveden osvajanjem Kotora od strane Rusa [u martu 1806], i dolaskom ruskih kopnenih i pomorskih trupa. Stari odnosi su pojačani, a ruski general [admiral Dmitrij Nikolajevič Senjavin] je imao [od marta do jeseni 1806] njihovu vojsku pod svojom komandom. Još jedno sredstvo djelovanja takođe dolazi od sličnosti jezikâ, jer Crnogorci govore slovenski jezik [langue slave] u svoj njegovoj čistoći”.

„Arhiepiskop [Crne Gore], religiozni šef [chef de la religion], priznaje nadmoć autokrata [Cara] cijele Rusije”, piše francuski maršal, ali nema nikakve podatke da je Mitropolija crnogorska – Crnogorska pravoslavna crkva podređena bilo kome van Crne Gore, pa ni Rusiji.

ĐORĐEVIĆ: „Odgovor avtokefalne Crnogorske crkve ruskome Sinodu na njegove bezobrazne pretenzije” (1889)

Marmon piše:

„Arhiepiskop Petrovć, čovjek superiornoga duha i vrlo snažnoga karaktera, živio je u to vrijeme; bio je ukrašen bijelom kapom, to je najviše crkveno dostojanstvo ove Crkve”.

Bijelu kapu – bijelu pankamilavku, oduvijek u južnoslovenskim pravoslavnim crkvama nosi isključivo autokefalni poglavar.

Citat u originalu:

„L'archevêque Petrovich, homme d'un esprit supérieur et d'un fort grand caractère, vivait alors; il était décoré du chapeau blanc, la plus haute dignité ecclésiastique de cette Église”.

***

Još nekoliko napomena…

Aleksandar I, imperator Rusije – de facto ruski carevi i carice, od 1721. do 1917, vrhovni su poglavari Ruske crkve – šalje 11. jula 1806. mitropolitu Petru I bijelu pankamilavku (белый клобук) sa brilijantskim krstom.
Francuski zvaničnik, Viala de Somijer, 1811. sa Petrom u Crnoj Gori razgovara i likovno ga portretiše. „Skrećem pažnju”, zapisaće Somijer, „da postoji prsten na [Petrovoj] lijevoj ruci; to je znak članstva u Sinodu iz Petrograda”.

Sveti Petar Cetinjski: „Ja sam AUTOKEFALNI VLADIKA” (1811)

Белый клобук i prsten simbolišu i de iure priznanje autokefalije Mitropolije crnogorske – Crnogorske pravoslavne crkve od strane Ruske pravoslavne crkve.

SKURAT: O priznanju autokefalije Crnogorskoj crkvi od Sinoda Ruske crkve

Bijelu pankamilavku od Petra I će naslijediti Petar II Petrović-Njegoš…

                                                 ***

Faksimili:

1) portret svetoga vladike Petra I Petrovića-Njegoša sa bijelom pankamilavkom iz 1811, autor Viala de Somijer, i uvećani prikaz prstena na Svetiteljevoj lijevoj ruci („Istorijski i politički put u Crnu Goru”, I, Pariz, 1820, str. 368); 2) „Memoari Vojvode od Dubrovnika od 1792. do 1833. godine” (II [tome deuxième], Pariz, 1857, str. 376)…




                                

Komentari (0)

POŠALJI KOMENTAR